چند روزی ست که همه ی ما اسیر کش و قوس و بالا و پایین شدن اوضاع مجلس هستیم. مجلسی که توسط رای خودمان در راس امور قرار گرفته است. و حالا باید با ناز و اداهای آن از منظر "خودکرده را تدبیر نیست" بسازیم. وقتی ملاک رای دادن ما فامیل بازی و شام و کسب مناصب و مال و منال شود به این جا می رسیم که با ذکر امن یجیب به تماشای پخش مستقیم مجلس بپردازیم..

این درد را به کجا ببریم؛ وزرایی که در صحن مجلس توبه نامه می خوانند، حائز اکثریت آرای اعتماد می شوند. سوگند دروغ آن ها در همان تریبون مجلس به استحضار عموم می رسد، اما مورد اعتماد نمایندگان ما قرار می گیرند. دیگر فلان وزیر باید چه کند تا رای اعتماد نگیرد؟! حضور در تجمعات ضد نظام یا تلاش برای کسب گرین کارت کافی نیست؟
رئیس جمهور کشور اسلامی در نطق پایانی خود اعلام می دارد که ایده آل ترین کابینه را از نظر اعتدال و پیشرفت انتخاب کرده است؛ و صحبت های خود را شهادت شرعی می داند! سپس اینگونه ادامه می دهد که به تمام ملزومات شهادت واقفم! و در روز قیامت پاسخگو خواهم بود!

 

 

چرا باید اینطور استنباط کنم که رای مجلسی ها تابع ملزومات عقلی نیست و تمام موافقت و مخالفت ها، نوعی سیاه بازی ست برای متشنج کردن جو جامعه علیه جناح رقیب؟

بر این باورم در مجلس اگر وزیر که معرفی شده مورد تایید نمایندگان باشد تمام نقاط ضعف او به تقطه ی حسن تبدیل خواهد شد و همچنین اگر وزیری مورد تایید نباشد تمام نقاط حسن او، پاشنه آشیل او حساب خواهد شد. به این جملات دقت کنید:

 

دکتر حسن روحانی، نماینده سمنان در مجلس شورای اسلامی طی مصاحبه‌ای به ویژگی‌های دولت آینده اشاره کرده و گفت: خصوصیات این دولت‌‌ همان گونه که امام فرمودند؛ باید جوان، انقلابی و مکتبی باشد، شرق گرا و غرب گرا نباشد، مدیر و مدبر و خوش سابقه باشد. ۱۵ مرداد ۱۳۵۹

 

در بحث متوسط سنی کابینه گاهی وقت‌‌ها تعبیرات نازیبایی به کار رفت، من جوان‌گرایی را می ‌پسندم اما در مدیریت‌های کلان تجربه، تعهد، دانش و آمادگی برای ایثار را مقدم بر مسئله سن می‌دانم. ۲۴ مرداد ۱۳۹۲

 

غرض این است/
وقت حرص و جوش و خون جگر زمان انتخابات است نه حالا. ما عادت کرده ایم که از یک سوراخ چندین بار گزیده شویم. غر زدن های ما به سخنان و انتخاب نمایندگان و یا ترکیب انتخاب کابینه راهی را به پیش نخواهد برد.
آیا بهتر نیست که راه های صحیح مطالبه را یاد بگیریم؟ چه کسی پرچم دار این امر خواهد بود؟

و آیا بهتر نیست وقتی در امری سررشته نداریم از دست و پا زدن های بی مورد که فقط انرژی مان را می گیرد بپرهیزیم؟ راستی چقدر در زمینه ی امور اقتصادی به پیشرفت کشور کمک کرده ایم؟ تاکیدات رهبری در این زمینه کم بوده است؟

بسیار خوشحال می شوم تا طرح های اقتصاد مقاومتی در سطح دانشجویی یا مردمی را در اینجا هم داشته باشم..

 

 

منفیمثبت ( +42 مثبت , 46 رای)
Loading ... Loading ...

 

نویسنده : مبارز تاریخ : ۲۵ مرداد ۱۳۹۲
موضوع : اخبار مبارزکلیپ,اختصاصی بازدید ها : 1,713 بازدید ۵ دیدگاه

 

وقتی که قوت غالب من اشک روضه هاست

با این حساب فطریه ام پای زینب است

 

 

چند پیشنهاد/

- به بهانه ی روز خبرنگار

- روحانی ۳۰ سال پیش پیرامون ویژگی‎های کابینه چه گفت؟

- گفتگویی جالب با رئیس ستاد استهلال دفتر مقام معظم رهبری

 

نویسنده : مبارز تاریخ : ۱۸ مرداد ۱۳۹۲